تیم ملی والیبال ایران در حالی به دنبال جانشین روبرتو پیاتزا است که نگاهی به چند سال اخیر، تصویری از نیمکتی بی‌قرار را نشان می‌دهد. به گزارش ورزش سه، این تیم از سال ۲۰۲۳ تاکنون مدام در حال تغییر سرمربی بوده و ثبات چندانی روی نیمکت خود نداشته است.

بر اساس این گزارش، در چهار سال گذشته پنج سرمربی متفاوت روی نیمکت تیم ملی والیبال ایران نشسته‌اند. سه نفر از آنها به‌طور رسمی منصوب شدند و دو نفر دیگر به‌صورت موقت مسئولیت هدایت تیم را بر عهده گرفتند.

تیم ملی والیبال از عطایی تا پیاتزا

سلسله تغییرات از اواسط سال ۲۰۲۳ آغاز شد؛ زمانی که تیم ملی در مسابقات انتخابی المپیک با هدایت بهروز عطایی نتایج مطلوبی نگرفت. پس از این ناکامی، علیرضا طلوع‌کیان برای هدایت موقت تیم وارد میدان شد.

در سال ۲۰۲۴، طلوع‌کیان کنار رفت و موریس موتا پائز به‌عنوان سرمربی جدید معرفی شد، اما دوران حضور او هم بسیار کوتاه بود. در همان سال و در هفته سوم لیگ ملت‌ها، پیمان اکبری به‌طور موقت هدایت تیم را پذیرفت.

پس از آن، از سال ۲۰۲۵ روبرتو پیاتزا، مربی ایتالیایی، سکان هدایت والیبال مردان ایران را در دست گرفت. فدراسیون با انتخاب مربی صاحب‌نام و با دانش فنی بالایی مثل پیاتزا تلاش کرد به ثبات برسد، اما باز هم نتوانست شرایط ماندگاری او را فراهم کند.

پیامد بی‌ثباتی نیمکت

به نوشته ورزش سه، حضور پیاتزا روی نیمکت تیم ملی کوتاه بود و حتی به دو سال هم نرسید. حالا والیبال ایران بار دیگر باید از نقطه صفر برای انتخاب سرمربی جدید تصمیم بگیرد.

حضور پنج سرمربی در بازه‌ای کمی بیش از سه سال، گواه آشکار بی‌ثباتی در بخش فنی والیبال ایران است. این بی‌ثباتی مسیر پیشرفت والیبال مردان کشور را با مشکلات زیادی همراه کرده است.

ورزش سه این عدم ثبات در انتخاب کادر فنی را به احتمال زیاد یکی از دلایل اصلی افت نتایج و ناتوانی تیم ملی در کسب دستاوردهای بزرگ در سال‌های اخیر می‌داند؛ موضوعی که انتخاب جانشین پیاتزا را برای فدراسیون حساس‌تر کرده است.

منبع خبر: ورزش سه